amalfi

Napoli yakinlarinda, öve öve bitiremedikleri Amalfi kiyisina gittim. Fiyord gibi denize dimdik inen gösterisli kayalar ve bu kayalara kurulmus köyler. Ama beni esas sasirtan yaptiklari yollar. Ne iman gucu, valla bravo. Deniz tabi ki guzel, ne de olsa Akdeniz. Begonvil, zakkum ve kaynana dili. Kendimi evimde hissettim. Belki ben yorgundum da ondan ama bana fazla bir sey ifade etmedi. Hatta yorgunluktan olduguna eminim çünkü ertesi gün Amalfi fotograflarina bakarken "vay be, guzel yerlermis" dedim. Kaçkar zirvesinde de aynen böyle olmustu. Cikarken hic algilayamamistim ne kadar guzel bir yerde oldugumu. Bunun gibi zor yolculuklarda normal bir durum aslinda. Depresif haller de olabiliyor. Benim burda ne isim var gibi sorular basliyor. O zaman hemen durup, rahat bir yatak bulup, uzun uzun uyumak gerekiyor. Hemen geçiyor. Ben de aynen öyle yaptim.